HET VERHARDEN VAN BETON
Door de hydratatie van water en cement worden de korrels van het toeslagmateriaal aan elkaar gebonden en ontstaat een materiaal met een dichte poriënstructuur. Het dichtgroeien van de poriën gaat samen met de opbouw van de sterkte en de toename van de duurzaamheid van het beton. De mate waarin het cement al heeft gereageerd noemen we hydratatiegraad. Deze wordt bepaald door de hydratatietijd en de hydratatiesnelheid. De hydratatiesnelheid is op zijn beurt weer afhankelijk van drie factoren:

• de water-cementfactor;
• de cementsoort/sterkteklasse van het cement;
• de temperatuur tijdens het verhardingsproces.

HET METEN VAN STERKTEONTWIKKELING
Beton ontwikkelt zijn eigenschappen in de tijd en de sterkte is de belangrijkste parameter. Voor het in gebruik nemen van een betonweg is de sterkteontwikkeling in de eerste dagen van belang. Of het beton bij openstelling sterk genoeg is, is een kwestie van meten van de gewogen rijpheid. Rijpheid is het product van de verhardingstijd in uren maal de verhardingstemperatuur in ºC. De eenheid van rijpheid is dus ºCh. Beton van een bepaalde samenstelling heeft - bij een gelijke rijpheid - een gelijke sterkte. Enige correctie voor cementsoort en temperatuur is wel nodig. De metingen in het werk gebeuren met een rijpheidscomputer. Die meet de (verhardings)tijd en de temperatuur in de betonconstructie. De rijpheidscomputer berekent, aan de hand van tijd, temperatuur en ingevoerde C-waarde van het cement, de gewogen rijpheid. De betonsterkte kan direct op een ijkgrafiek worden afgelezen.

klik hier voor de ENCI-uitgave Betoniek 6/20 | Gewogen rijpheid