Aardebaan en fundering

De ondergrond in Nederland vertoont een grote variatie aan grondsoorten. Veen-, klei- en zandgrond verschillen onderling in draagvermogen en samendrukbaarheid.

 

Eisen aan de ondergrond betreffen:

  • het draagvermogen (voldoende en gelijkmatig);
  • de erosiebestendigheid (waterindringing, vorst);
  • de afwerking (vlak = onder profiel).

Voldoet de natuurlijke ondergrond of de daarop aangebrachte zandbaan niet, dan moet de ontwerper kiezen voor een fundering van hoogwaardiger materiaal.

 

vorige

 

Aardebaan

Een aardebaan is de natuurlijke of verbeterde ondergrond. De aardebaan zorgt ervoor dat de gewenste hoogteligging van de weg wordt bereikt. De hoogte tussen de bovenkant van de verharding en de hoogst bekende grondwaterstand (drooglegging) stellen we veelal afhankelijk van de wegcategorie. Dit onderscheid doen we vooral om economische redenen. Een drainagesysteem voorkomt verweking en mag dus niet ontbreken.

 

Wegcategorie Drooglegging
Autosnelwegen en provinciale wegen circa 1,30 m
Plattelandswegen 0,60 - 0,80 m
Fietspaden circa 0,50 m

 

Fundering

Onder een betonverharding wordt een fundering toegepast om:

  • ongelijkmatigheden in de ondergrond uit te vlakken;
  • de draagkracht van de betonverharding te verhogen;
  • als werkvloer te fungeren bij de inzet van wegenbouwmachines;
  • een klankbodem te vormen voor het verdichten van de betonspecie;
  • variaties in laagdikte van de betonverharding te verminderen;
  • erosie van de aardebaan tegen te gaan.

 

Funderingen kunnen bestaan uit:

  • steenmengsels zoals menggranulaat en betongranulaat;
  • gestabiliseerde lagen zoals zandcement en asfaltgranulaatcement;
  • schraalbeton.

 

Onder betonwegen met weinig verkeer wordt meestal volstaan met een zandbed. Bij zwaarder belaste en intensiever bereden betonwegen zijn goed verdichte, al of niet gebonden, steenmengsels nodig.

Bij aanleg op zettingsgevoelige ondergrond zijn lichtgewicht funderingen van polystyreen en schuimbeton een mogelijk alternatief.

Bij doorgaand-gewapende betonwegen is een ongebonden steenfundering, of een gebonden fundering, met daarop een dun laagje asfalt gebruikelijk. Het asfalt fungeert als vlakke werkvloer waarop de wapening goed en maatvast wordt gesteld. Bovendien bevordert het asfalt een gelijkmatig scheurenpatroon.